Müziği yaşamlarının en temel noktasına yerleştirmiş çingeneleri anlatmak için Yönetmen koltuğundaki Tony Gatlif tarafından özenle üretilmiş bir SineMüzik eseridir Vengo.  SineMüzik dedim çünkü filmde Sinema ve Müzik o kadar uyumlu ve iç içe ki birini biraz azaltsanız böyle müthiş bir eser çıkmazdı gibime geliyor.

Film İspanya’da kan davalı iki ailenin birbirlerinin yaşamlarını zehir etmelerini çokça müzik kullanarak anlatmış. Filmi izlerken çingene müzik kültürüne, endülüs potansiyeline ve elbette Flamenko’ya aşık oluyorsunuz. Her an o filmdeki yerde olmak için içiniz gidiyor adeta. Ayrıca kan davası sırasında bile müziğin sosyal hayattan nasıl da çıkmadığına tanık oluyorsunuz. Kısacası izlerken Naci en Alamo (Ben Alamo’da Doğdum) bitene kadar kendinizi çingene, flamenko ve kan davası üçgeninde kaybediveriyorsunuz. Muhtemelen bu eleştiriyi okurken veya kendiniz bir eleştiri yazarken sitede otomatik başlayan Film Müziği ile kendinizden zaten geçmişsinizdir. Eğer daha fazla flamenko ve içten anlatılmış bir dram izlemek istiyorsanız bu filmi bir yerden bulun ve izleyin…